ข่าวหน้าหนึ่ง » เชียงรายนิวส์ : เมื่อไหร่มันจะโชติช่วงชัชวาล !

เชียงรายนิวส์ : เมื่อไหร่มันจะโชติช่วงชัชวาล !

3 สิงหาคม 2020
66   0

เหลียวหลังแลหน้าวันเวลาพาเราผ่านอุปสรรค และความเหนื่อยยากกันมาถึง 32 ปีแล้ว !!

ลูกผู้ชายที่ชื่อ “โชติศิริ ดารายน” เริ่มต้นหนังสือพิมพ์เชียงรายนิวส์ ฉบับที่อยู่ในมือท่านฉบับนี้ด้วยวัยเพียง 40 กว่าๆ

ล้มลุกคลุกคลานกับทีมงานชุดแล้วชุดเล่า ท่ามกลางสายตาผู้คนจับจ้อง ทั้งที่เป็นกำลังใจให้แก่กัน และส่วนหนึ่งก็พร่ำบอกให้หันไปหาอาชีพอื่นทำยังจะดีกว่า!! เพราะในความเป็นจริง การทำหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น นอกจากมันเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เลี้ยงครอบครัว เลี้ยงทีมงานไม่ได้แล้ว การดันทุรังทำต่อไป ย่อมไม่มีวันได้พบแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์เป็นแน่ !!

เขาพูดไม่ผิดหรอก !!

แต่เมื่อเราตัดสินใจออกเรือกันแล้ว เราก็แอบหวังแบบเข้าข้างตัวเองว่าต้องไปถึงฝั่งฝันสักวันไม่ช้าก็เร็ว

การหวังแบบลมๆแล้งๆนี่เอง ทำเอาแอบยิ้มก่อนล้มตัวนอนในวันหนึ่ง เมื่อ หนังสือพิมพ์มันอยู่ได้มา จนครบรอบ 1 ปี

จนครบรอบปีที่ 2

จนครบรอบปีที่ 3

และจนครบรอบปีที่ 32 เข้านี่แล้ว !!

มันนานมากพอสำหรับหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเล็กๆ ฉบับหนึ่ง มันนานมากต่อความเหนื่อยล้าและความยากลำบาก เพราะธุรกิจหนังสือพิมพ์ มันไม่มีผลประกอบการที่หอมหวน เหมือนธุรกิจประเภทอื่นๆ เป็นธุรกิจที่สถาบันการเงินไม่ชายตามองไม่ว่ายุคไหน ความลำเค็ญจึงเป็นเพื่อน ข้างกายเรามาตลอดทาง

ที่ยังพอช่วยให้เรามีลมหายใจอยู่บ้าง คือ บรรดามิตรแท้ในยามยากที่ช่วยกันอนุเคราะห์ รูปแบบการโฆษณาสินค้าหรือประชาสัมพันธ์ธุรกิจของเขา ที่เรียกว่า ช่วยเหลือกันมากกว่าจะหวังผลจากหน้ากระดาษ และบางช่วงบางตอนสภาพเศรษฐกิจโดยรวม มันไม่เอื้ออำนวยก็ไม่มีใครช่วยใครได้

ทำให้เราต้องประกาศ “เจ๊ง”  ออกมาแบบไม่ต้องอายใคร !!

เจ๊งแล้วเจ๊งอีก เจ๊งซ้ำเจ๊งซาก เจ๊งจนเมียระอา เจ๊งจนลูกน้องโบกมือลากันไปก็หลายรายแล้ว ที่เหลือร่วมงานกันอยู่ทุกวันนี้ไม่รู้จะเรียกว่า อยู่ด้วย ใจได้หรือเปล่า? มีโอกาสจะเปิดหน้าสัมภาษณ์กันเอง ซักวัน ฮึฮึ

เมื่อหนังสือพิมพ์ล่วงเลยมาจนเข้ายุคออนไลน์ ทุกอย่างก็แทบเปลี่ยนไป การทำหนังสือพิมพ์บนแผ่นกระดาษให้คนอ่าน มันออกจะเข้าสู่ยุคล้าหลัง การทำงานข่าวทุกด้าน มันเปลี่ยนแปลงไปหมด คนอ่านหนังสือพิมพ์ลดจำนวนลง อย่างน่าใจหาย ธุรกิจหนังสือ หนังสือพิมพ์ ล้มหายตายจากกันไปฉบับแล้วฉบับเล่า

ที่ยังยืนหยัดกันอยู่ได้ก็ยืนกันแบบขาสั่นๆ ไม่รู้ว่าจะตายตามกันไปวันไหน?

เมื่อยืนมาได้จนก้าวเข้าสู่ปีที่ 33 แล้ว… เราก็ต้องเดินหน้ากันต่อไป

เดินหน้าด้วยหัวใจและเจตนารมณ์ ที่ตั้งมั่นแต่วันแรกที่ตัดสินใจก้าวสู่ความเป็น “สื่อ” นั่นคือต้องทำหน้าที่สื่อให้ดีที่สุด สะท้อนปัญหาบ้านเมืองและเป็นปากเสียงให้สังคมกันต่อไปให้ดีที่สุด ด้วยความเชื่อมั่นว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา 32 ปี เรามั่นคงในเส้นทางนี้เสมอมา

ไม่มีอะไรที่น่ากลัวอีกแล้วในเมื่อได้ร่วมกันฝ่าฟันอุปสรรคนานัปการมาจนทุกวันนี้

จะมีก็แต่กัลยาณมิตรของเชียงรายนิวส์ทั้งมวลนี่แหละ หากท่านยังให้ความรัก ความปรารถนาดีกับเราเหมือนที่ผ่านมา และเดินหน้าต่อไปด้วยกัน หนทางข้างหน้านั้น แม้จะต้องเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เราขอทำหน้าที่ตรงนี้ให้ดีที่สุด ต่อไป

      นี่คือ ปณิธานที่จะก้าวมั่นสู่ปีที่ 33

 

เชียงรายนิวส์ :  เมื่อไหร่มันจะโชติช่วงชัชวาล (วะ) !!