คอลัมน์ » ผลการประเมินรายจังหวัดพะเยา

ผลการประเมินรายจังหวัดพะเยา

1 กันยายน 2020
53   0

การพัฒนาอุตสาหกรรมอาหารในจังหวัดพะเยานั้น ขอให้คำนึงถึง “อาหารคุณภาพ มาตรฐาน ปลอดสารเคมี” เนื่องจากความต้องการของตลาดปัจจุบันมีแนวโน้มในเรื่องอาหารสุขภาพ และอาหารปลอดสารเคมี นอกจากนี้ ควรคำนึงถึงความเชื่อมโยงระหว่างผู้ผลิตตลอดโซ่อุปทาน ให้มีการวางแผนร่วมกัน เพื่อผลิตอาหารได้ตามความต้องการของผู้บริโภค และผลิตในปริมาณที่พอดีกับความต้องการ เพื่อผู้ค้าจะได้ไม่แย่งตลาดกันเอง

สรุปข้อคิดเห็นและข้อเสนอแนะจากการประชุมกลุ่มย่อย

  1. ปัญหาและอุปสรรคของอุตสาหกรรมเกษตรและอาหาร

1.1 นโยบายภาครัฐ

  • หน่วยงานภาครัฐแต่ละหน่วยงานมีโครงการซ้ำซ้อน
  • นโยบายของภาครัฐกระจายไม่ทั่วถึง ผู้ประกอบการรายเล็กไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลของรัฐบาลและไม่ค่อยได้รับคำแนะนำจากหน่วยงานภาครัฐ
  • ขาดกฎหมายรับรองสินค้า และข้อจำกัดของกฎหมายไม่เอื้อต่อสินค้าที่ผลิต เช่น สุรา

1.2 วัตถุดิบทางการเกษตร

  • ปริมาณไม่เพียงพอ และไม่มีความไม่สม่ำเสมอของปริมาณ ปานกลาง
  • ขาดวัตถุดิบที่มีคุณภาพ
  • วัตถุดิบราคาแพง
  • ความไม่ซื่อสัตย์ของผู้ผลิตวัตถุดิบ

1.3 ระบบมาตรฐานต่างๆ เช่น GMP HACCP

  • ขาดความรู้เกี่ยวกับมาตรฐานสินค้า
  • ขาดความรู้ในการยื่นขอมาตรฐานเช่น อย. GMP HALAL มาตรฐานสินค้าชุมชน

1.4 แรงงาน

  • บุคลากรทำงานอุตสาหกรรมทางด้านการอาหารยังไม่มีความรู้เท่าที่ควร
  • ขาดแคลนแรงงาน
  • แรงงานมีทักษะการทำงานไม่เพียงพอ

1.5 เทคโนโลยี / นวัตกรรม/เครื่องจักร / สิ่งปลูกสร้าง

  • ขาดความรู้ในการพัฒนา ปรับปรุง และผลิตสินค้าใหม่
  • องค์ความรู้ในการผลิต/เทคโนโลยีและนวัตกรรมการแปรรูป (การแปรรูปเปลือกกล้วยและการเพิ่มมูลค่าปลานิล)
  • ขาดความรู้เรื่องสิทธิบัตร / เครื่องหมายการค้า
  • ขาดแคลนอุปกรณ์/เครื่องจักร/อาคาร/โรงเรือน/สถานที่ผลิต
  • ขาดอุปกรณ์/เครื่องมือ/การผลิต/บรรจุภัณฑ์ที่ทันสมัย
  • การจัดพื้นที่อุตสาหกรรม/การครอบครอง

1.6 ช่องทางการจัดจำหน่าย

  • ขาดความรู้ช่องทางการจัดจำหน่าย/ตลาด
  • การตลาดภายใน/ต่างประเทศ
  • ขาดกำลังซื้อจากภายนอก
  • สื่อออนไลน์/การเข้าถึงผู้ซื้อ
  • คู่แข่งทางการตลาด
  • ไม่สามารถสู้แบรนด์ใหญ่ๆได้

1.7 แหล่งเงินทุน

  • ขาดงบประมาณและทุนดำเนินงาน
  • การเข้าถึงแหล่งเงินทุนด่วนที่สุด
  • ขาดเงินทุนหมุนเวียน

1.8 ระบบขนส่ง

  • ค่าขนส่งสินค้าค่อนข้างแพง ต้องการการพัฒนาระบบ Logistics
  • ระบบโลจิสติกส์ เช่น การขนส่ง รถไฟ สนามบิน
  • ปัญหาด้านการขนส่งสินค้า

1.9 อื่นๆ

  • หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องขาดการบูรณาการทำงานร่วมกัน
  • ไม่มีงบประมาณเพียงพอในการไปแสดงสินค้าระดับภูมิภาค
  • หน่วยงานของรัฐบาลพิจารณา อย. GMP HALAL มาตรฐานสินค้าชุมชน
  • การมีส่วนร่วมขององค์กร ผู้ประกอบการโอทอป/วิสาหกิจชุมชน/สภาอุตสาหกรรม และคลัสเตอร์
  • การรวมตัว/เชื่อมโยงกัน (คลัสเตอร์)

 

  1. ความต้องการ/ข้อเสนอแนะเพื่อการพัฒนาเมืองอุตสาหกรรมอาหาร

2.1 นโยบายรัฐ

  • แก้ไข พ.ร.บ.ให้เอื้อต่อสินค้า เช่น สินค้าที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์
  • ลดขั้นตอน เงื่อนไข ข้อจำกัด ของหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง

2.2 องค์ความรู้ / การฝึกอบรม

  • ความรู้ในเชิงลึกเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่ผลิต
  • การยื่นขอมาตรฐาน เช่น ออแกนิค
  • การพัฒนาผลิตภัณฑ์

2.3 เทคโนโลยีและนวัตกรรม

  • พัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ต่อเนื่องจากผลิตภัณฑ์เดิม
  • การออกแบบบรรจุภัณฑ์และโลโก้ให้มีความทันสมัย สวยงาม และเหมาะสมกับผลิตภัณฑ์
  • บรรจุภัณฑ์เพื่ออายุการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์ได้นานขึ้น
  • งานวิจัยที่รองรับผลิตภัณฑ์ของจังหวัด รวมถึง การพัฒนางานวิจัย/เทคโนโลยี/นวัตกรรม และการใช้เครื่องมือร่วมกันระหว่างผู้ประกอบการกับมหาวิทยาลัย
  • การยื่นขอสิทธิบัตรของผู้ประกอบการ

2.4 เครื่องจักร / สิ่งปลูกสร้าง

  • สนับสนุนเครื่องจักร อุปกรณ์ ที่เป็นนวัตกรรมใหม่ให้ผู้ประกอบการ
  • อุปกรณ์การผลิตและการแปรรูป เช่นเครื่องอบ เครื่องซีล
  • โรงเรือนอบพลังงานแสงอาทิตย์
  • โรงงานต้นแบบสำหรับผู้ประกอบการทดลองผลิต/เช่าพื้นที่เพื่อผลิตสินค้าตามมาตรฐาน

2.5 วัตถุดิบ

  • แหล่งวัตถุดิบที่มีคุณภาพและมีราคาถูก

2.6 การตลาด / ช่องทางการจัดจำหน่าย

  • ช่องทางการจัดจำหน่าย เช่น ส่งเสริมการขายสินค้าช่องทางใหม่ online/offline
  • ส่งเสริมการผลิตและการตลาดตามนโยบาย Thailand 0
  • สร้างเครือข่ายทางการตลาด

2.7 เงินทุน

  • จัดหาแหล่งเงินทุนดอกเบี้ยต่ำหรือปลอดดอกเบี้ยระยะยาว
  • เงินทุนงบประมาณสนับสนุน

2.8 การศึกษาดูงาน

  • การศึกษาดูงาน (ออแกนิค)

2.9 ระบบการขนส่ง

  • การขนส่งสินค้าที่สะดวกและลดค่าขนส่ง

2.10 อื่นๆ

  • การจัดตั้งศูนย์ประสานงานรวบรวมผลิตภัณฑ์ เช่น OTOP
  • การจัดตั้งศูนย์วิสาหกิจชุมชน
  • การประชาสัมพันธ์